W akcie prawnym o podatku od towarów i usług omawiane są 2 typy sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie jedynie metodą opodatkowania. Prawo dopuszcza zatem sposobność wysyłki „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie podobne, jedyna różnica polega na rodzaju i miejscu zapłaty VATu, który może być opłacony na terytorium państwa, w którym siedzibę ma zbywający lub też na terenie państwa, gdzie znajduje się adresat.
Dla powstania jednej z dwóch napomnianych powyżej wysyłek, muszą być wypełnione dwa warunki:
• Kupujący nie musi być płatnikiem VATu, jednak winien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest płatnikiem VAT, powinien powstać warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego kupna towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od takiego podatku),
• Zbywający powinien być płatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Wspólnoty (w jednym z jej krajów)
Sprzedażą wysyłkową nie będą objęte:
• Nowe środki transportu,
• Towary wysyłane przez opodatkowanego pośrednika,
• Towary montowane lub instalowane
W sytuacji, gdy do czynienia mamy z towarami, na które nałożona była akcyza, miejscem opodatkowania będzie zawsze państwo przeznaczenia.
Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”
Z takim rodzajem sprzedaży wysyłkowej będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy produkt wysyłany zostaje z terytorium jednego z krajów Wspólnoty do naszego państwa. Niniejszą wysyłkę określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w wyżej wymieniony sposób będą sprzedawane, opodatkowane będą w myśl prawa podatkowego, obowiązującego w Polsce, jednak wyłącznie do określonego limitu sumy wszelkich sprzedaży – 35 tys. euro. Po przewyższeniu niniejszego limitu, produkt musi zostać obłożony podatkiem na terytorium państwa, w którym siedzibę ma nadawca.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”
Za tym zagadnieniem stoi sprzedaż towaru, wysyłanego z obszaru Polski do innego państwa Unii. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem obłożenia podatkiem jest Polska. Jednak także i tu występuje pewien pułap wielkości sumy zbycia na terenie konkretnego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Limity te ustalane są odmiennie przez państwa członkowskie, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu powyższej granicy, towar będzie opodatkowany w myśl prawa podatkowego obowiązującego na terenie państwa, do którego go posłano.